Deze week was ik voor de zoveelste keer “geschokt” door reacties van mensen die min of meer hetzelfde gedachtegoed aanhangen als ikzelf, zijnde dan wel veel fanatieker, namelijk groen-links.
Vroeger stonden “linkse rakkers” en “groene jongens” meestal gekend voor tolerantie, ze gingen vaak wel de inhoudelijk discussie aan met andersdenkenden maar verder waren het meestal “zachte mensen”.
Ik heb echter de indruk dat het tij gekeerd is, en niet ten goede…

De voorbije weken spjbelden onze scholieren telkens op donderdag om in Brussel te gaan manifesteren voor een echt klimaatbeleid. Sinds deze week hebben ze ook gezelschap gekregen van de studenten en de laatste editie werden er ruim 30 000 betogers geteld. Niet slecht, toch? En aan opgeven denken ze niet, ze willen hiermee doorgaan tot er effectief wat verandert. Hierbij mijn bedenkingen over deze jonge “revolutie”.

Politieke correctheid ten top: de affiche over de “Oerwoudfuif” van Scouts blijft voor beroering zorgen. Racistisch of niet, de meningen zijn verdeeld. De drang naar extreme politieke correctheid waardoor een mens niet meer gezegd krijgt wat hij zeggen wil wordt op de spits gedreven.