Beckett Reset

Beckett/Reset Dit weekend kan je in de Beursschouwburg terecht voor een vrij bescheiden maar zeer boeiend festival rond de Ierse (toneel)schrijver, dichter en filmmaker Samuel Beckett. In het tweedaagse festival Beckett & muziek staan muzikale en artistieke creaties, geïnspireerd door het fascinerende oeuvre van Samuel Beckett centraal. Hoogtepunt is wellicht de Belgische première van Reset, de nieuwste productie van Muziektheater Transparant, gebaseerd op een gedicht en een hoorspel van Beckett, met nieuw werk van de jonge Portugese componist Vasco Mendonça.
Als opstap praat Dirk Van Hulle over Becektt als de-componist, en als afsluiter zijn enkele zelden vertoonde korte tv-films van Beckett te zien.

De muziektheaterproductie Reset brengt twee werken van Beckett samen: het gedicht ‘What would I do without this world’ en het hoorspel ‘Cascando’. In elk van de stukken zit een beweging naar stilte die onvermijdelijk stopt – reset – om vervolgens opnieuw te beginnen. De Portugees Vasco Mendonça studeerde in Lissabon en Amsterdam en wordt beschouwd als één van de meest beloftevolle Portugese componisten van het moment. Het Vlaams-Nederlandse architectenbureau UR Architects ontwierp een bijzonder ruimtelijk concept. Caroline Petrick, huisregisseuse bij Transparant, regisseert. De teksten van Beckett gaan uiteindelijk over zichzelf, over verhalen vertellen, theater, communicatie, en de absurditeit ervan. Reset is een multidisciplinair project dat muziek, tekst en video combineert.

Tijd en plaats van het gebeuren :

Muziektheater Transparant : Beckett & Muziek
Vrijdag 2 en zaterdag 3 februari 2007 vanaf 20.30 u

Beursschouwburg
A. Ortsstraat 20 – 28
1000 Brussel

Meer info: www.beursschouwburg.be, www.transparant.be en www.vascomendonca.com

Samuel Beckett op UbuWeb Film

Orlando: Focus op Charles Ives

Charles Ives Vanavond plaatst Klara in ‘Orlando’ de Amerikaanse componist Charles Ives (1874 – 1954) in de kijker. Ives wordt beschouwd als de vader van de moderne Amerikaanse muziek. De meeste composities schreef hij in de loop van de eerste 20 jaar van de vorige eeuw. Zijn muziek wordt gekenmerkt door een veelvuldig gebruik van polytonaliteit en polyritmiek en het verweven van populaire Amerikaanse tunes uit o.a. gospels, marsen en cowboysongs, die voor Ives tot het collectieve Amerikaanse geheugen behoorden. Charles Ives was een complexe persoonlijkheid. Daarvan getuigt zijn verzameling liederen die hij als een muzikale biografie in eigen beheer uitgaf. Ives was, behalve de vernieuwer van de Amerikaanse muziek, een verzekeringsagent, patriot, nostalgisch, idealistisch en diep religieus van aard; hij sublimeerde de natuur en had een afkeer van de industriële vooruitgang.

Orlando maakte een keuze uit enkele van zijn emblematische werken: de Eerste Symfonie, het Strijkkwartet nr. 1 “From the Salvation Army” en “Central Park in the Dark”.

Orlando: Focus Charles Ives 
Woensdag 31 januari 2007 om 19.15 u

www.klara.be

Elders op Oorgetuige:
Ives, Carter & Curran : een eeuw Amerikaanse pianomuziek, 17/11/2006
Hard target : vier Belgische creaties ( Charles Ives, The Unanswered Question), 19/09/2006

Kryptos Quartet : Sjostakovitsj, Sybelius en Sallinen

Kryptos Quartet Het Kryptos Quartet werd opgericht in januari 2002 en bestaat uit vier jonge muzikanten van diverse afkomst maar met een zelfde passie voor het strijkkwartet die geen taal behoeft. Deze ultieme vorm van musiceren met zijn onuitputtelijk repertoire blijft altijd een grote uitdaging en het belangrijkste streefdoel binnen deze bezetting is natuurlijk het zoeken naar een eigen klank. De naam ‘Kryptos’ verwijst naar deze zoektocht, naar het onthullen van het ‘verborgene’ achter de partituur. Hun repertoire gaat van klassiek tot hedendaags, en omvat ook minder bekend werk en Belgische hedendaagse componisten.

De Russische componist Dmitri Sjostakovitsj had in de autograaf elk van de vijf delen van zijn Derde Strijkkwartet opus 73 (1946) van een programmatische titel voorzien, waaruit zijn afkeer voor de Tweede Wereldoorlog en zijn daaruit voortvloeiende pacifistische intenties blijken. In de uiteindelijke gedrukte editie van het strijkkwartet zijn deze titels wel verdwenen… Sjostakovitsj was nu eenmaal een componist die voortdurend gekneld zat tussen zijn opdracht om het toenmalige Sovjet-regime naar de muzikale pijpen te dansen en zijn persoonlijke visie op de gruwelen van censuur, dictatuur en repressie.
De respectievelijke titels van de vijf delen schetsen een duidelijke evolutie. In het openingsdeel, een speels en levendig Allegretto, suggereert de onbezorgde toon het na-oorlogse optimisme. Dat maakt in het tweede deel, een dreigend Moderato con moto, al gauw plaats voor de nodige onrust met betrekking tot de nakende dreiging, die in het derde deel volledig losbarst. De chaos van de oorlog vindt een equivalent in het snelle alterneren van een twee- en driedelige maatsoort. Het voorlaatste deel, een prachtig Adagio, duidt Sjostakovitsj als een hommage aan de doden, waarin droefenis en rouw primeren. Het is een deel waarin momenten van spanning en rust elkaar voortdurend afwisselen. In het slotdeel (Moderato) lijkt het geleden leed plaats te maken voor innerlijke vrede en voldoening, ware het niet dat op het hoogtepunt het pregnante thema van het vierde deel terug opduikt en dus vooralsnog de fundamentele vraag naar het ‘waarom’ van de oorlog des te luider weerklinkt.

De Finse componist Aulis Sallinen (1935) studeerde compositie bij o.a. Joonas Kokkonen. Eerst hield hij zich bezig met atonaliteit en serialisme, maar langzamerhand ontwikkelde hij een persoonlijke, lyrische en tonale compositiestijl. Sallinens muziek is als een kaleidoscoop: rijk, gevarieerd en direct toegankelijk. Zijn oeuvre bevat o.a. acht symfonieën, zes opera’s, werken voor orkest, harmonie-orkest, kamermuziek en soloconcerten. Vooral door zijn opera’s werd hij ook bekend buiten zijn vaderland. In de jaren zeventig was hij een leidende figuur in de opkomst van de Finse operacultuur.

Programma :
  • Dmitri Sjostakovitsj, Strijkkwartet nr.3 In F, opus 73
  • Aulis Sallinen, Strijkkwartet nr.3 – Aspects of Peltoniemi Hintriks Funeral March
  • Jean Sibelius, Voces Intimae
Tijd en plaats van het gebeuren :

Kryptos Quartet : Sjostakovitsj, Sybelius en Sallinen
Vrijdag 2 februari 2007 om 20.00 u

CC Sint-Niklaas – Salons voor schone kunsten
Stationsstraat 85
9100 Sint-Niklaas

Meer info: www.ccsint-niklaas.be en www.kryptosquartet.be

Audio: Fragmenten uit heel wat werken van Sjostakovitsj (waaronder het derde strijkkwartet), Aulis Sallinen en Sibelius kun je online beluisteren op www.bis.se

Vlaanderen internationaal : Jacqueline Fontyn

Jacqueline Fontyn Op donderdag 1 februari staat de concertreeks ‘Vlaanderen Internationaal’ in het Brusselse conservatorium in het teken van Jacqueline Fontyn. Het internationale luik wordt vertegenwoordigd door de Franse componiste Betsy Jolas (°1926).

Jacqueline Fontyn werd geboren in Antwerpen op 27 december 1930. Al heel vroeg ontdekken haar ouders haar muzikaal talent, en kort na haar vijfde verjaardag krijgt ze dagelijks piano-onderricht van de uitstekende Russische pedagoog Ignace Bolotine die tevens haar interesse en aanleg voor improvisatie stimuleert. Op haar veertiende besluit zij componiste te worden. Marcel Quinet wijdt haar in in de kunst van het componeren, waarna ze naar Parijs vertrekt en via Max Deutsch het twaalftonenstelsel van Schönberg ontdekt. Zelf zal ze tot 1979 een vrije dodecafonische schrijfstijl hanteren.
Haar compositorisch oeuvre omvat meer dan 100 werken, zowel orkestraal, vocaal, instrumentaal als kamermuziek. Ze worden geprogrammeerd door befaamde orkesten en in prestigieuze festivals over heel de wereld uitgevoerd.

Jacqueline Fontyn bekwam verscheidene onderscheidingen, o.a. de prijs “Oscar Espla” in Spanje, en de prijs “Arthur Horegger” van de “Fondation de France”. Tevens werd haar opgedragen om het opgelegde concerto voor viool en orkest te componeren voor de finale van de “Internationale Muziekwedstrijd Koningin Elisabeth” in 1976, alsook twee werken voor de “Koussevitzky Music Foundation in the Library of Congress” in Washington.
Ze is lid van de Koninklijke Academie voor wetenschappen, letteren en schone kunsten van België en als erkentelijkheid voor haar artistieke verdiensten werd haar in 1993 door de Koning de titel van Barones verleend.

Haar muzikale taal, die aan een permanente evolutie onderhevig is, wordt gekenmerkt door een gevoel voor een kleurrijke harmonische sfeer, flexibiliteit in de ritmiek en een creatieve belangstelling voor vernieuwende instrumentale combinaties. De expressieve en poëtische dimensie van haar muziek zoekt direct te communiceren met de gevoelige luisteraar die open staat om nieuwe horizonten te ontdekken.(*)

Programma :
  • Jacqueline Fontyn, Trio (1956)
  • Jacqueline Fontyn, Zones (1979)
  • Jacqueline Fontyn, Cheminement (1986)
  • Jacqueline Fontyn, Ich kannte meine Seele nicht (1997)
  • Betsy Jolas, Chanson d’approche, piano solo (1972)
  • Betsy Jolas, Musique pour Delphine, viool – cello (1992)
  • Betsy Jolas, Episode Quatrieme, tenorsax (1983)
Ensembles Hedendaagse Muziek o.l.v. Bart Bouckaert

Tijd en plaats van het gebeuren :

Vlaanderen internationaal : Jacqueline Fontyn
Donderdag 1 februari 2007 om 20.00 u

Koninklijk Conservatorium Brussel – Kleine concertzaal
Kleine Zavel 5
1000 Brussel

Meer info: www.kcb.be , www.jacquelinefontyn.be (*) en www.betsyjolas.com

Elders op Oorgetuige :
More Than a Voice / Catalogue des Femmes (Jacqueline Fontyn), 23/01/2007
Thierry Miroglio slaat bruggen tussen Azië en Europa (Betsy Jolas) , 22/01/2007

Steven Delannoye Trio in El Negocito

Steven Delannoye Trio El Negocito is een klein gezellig Chileens eetcafé waar ook geregeld optredens plaatsvinden. Zo kun je er vanavond het Steven Delannoye Trio aan het werk zien en horen.

Multi-saxofonist Steven Delannoye (°1983) behaalde pas vorig jaar zijn einddiploma aan het Leuvense Lemmensinstituut. In 2004 vormde hij het Steven Delannoye Trio met twee hooggetalenteerde generatiegenoten: contrabassist Yannick Peeters en slagwerker Lionel Beuvens. De groep is geworteld in de jazztraditie, maar put ook inspiratie uit vrije improvisatie, rock, hiphop … Contrabassiste Yannick Peeters (°1981) studeerde aan het Antwerpse Conservatorium bij onder anderen Piet Verbist en Gulli Gudmundsson. Ze heeft haar eigen trio, en maakt voorts deel uit van onder meer Muni en het Ewout Pierreux Trio. Slagwerker Lionel Beuvens (°1981) kreeg les van onder anderen Billy Hart en Dré Pallemaerts. Hij leidt een eigen groep, Grass Monkeys, en won eerder dit jaar met aRTET het concours Jong Jazztalent in Gent. Op het programma van het Steven Delannoye Trio staan eigen stukken zowel als standards. In september jongstleden behaalde de groep de derde prijs op de 28ste Jazz Hoeilaart Intern’l Contest.

Tijd en plaats van het gebeuren :

Steven Delannoye Trio
Woensdag 31 januari 2007 om 21.30 u

El Negocito
Brabantdam 121
9000 Gent

Meer info: mi-negocio.net/elnegocito , www.myspace.com/stevendelannoyetrio en www.jazzinbelgium.com

dedonderdagen#12 : avontuur in woord, beeld en klank

dedonderdagen 12 Met dedonderdagen presenteert deSingel een bruisende mix van performance, dans, concert, video, film, beeldende kunst, cross-over, … allemaal op één avond. Dit seizoen treedt Edith Doove als gastcurator van dedonderdagen op. Met haar kunstagentschap ed.projects staat zij garant voor de avontuurlijke multidisciplinaire aanpak eigen aan dedonderdagen.    

De drie geplande avonden, op 16 november, 1 februari en 26 april, worden opgevat als een trilogie. Sommige namen keren op alle drie de avonden terug: audiokunstenaar Stefaan Quix componeert een nieuwe trilogie die inspeelt op de bijzondere architectuur van deSingel, (performance-)kunstenares Dora Garcia regisseert op verschillende manieren aanwezigheden in het gebouw en architect Wim Cuyvers exploreert het gebouw op eigenzinnige wijze. Uiteraard staan er nog heel wat andere namen op het programma…

Al Amin Dada Krikri – Al Amin Dada
Na een reeks van 5 vermaarde Krikri Festivals omtrent polypoëzie – waarop ook reeds heel wat nieuwe muziek te horen was – zet Krikri vzw nu de schouders onder het muziektheaterwerk Al Amin Dada. Al Amin Dada vertrekt van de laatste compositie van de onlangs overleden Gentse componist Lucien Goethals op een libretto van Jelle Meander. De tekst werd geschreven in een combinatie van Swahili, Engels, Nederlands, Latijn en Jabberwocky. Het is in wezen een surrealistisch droomdicht omtrent het bizarre leven van de Oegandese oud-dictator Idi Amin. In vijftien momenten geniet dit personage van een welverdiende coma. Even is hij al amin, de wijze. In die hoedanigheid beschouwt hij zijn daden en woorden. Tegelijkertijd denkt hij vaak aan zijn zus (dada) en verdenkt hij een westerse mzungu van het stelen van zijn leven. Daarna is het stil. Kugoga kwingi nwa kunwesanga mpasi, teveel spreken verwondt de mond …Het staat iedereen natuurlijk vrij dit alles niet te geloven.
Uitvoerder is Françoise Vanhecke (zang en piano). Maja jantar zorgt voor de regie en Satu Peltoniemi voor het kostuum. Svend Thomsen (TVF) en Thomas Gerard brengen daarnaast een multimediaal commentaar bij de compositie.

Al Amin Dada gaat in première op 1 februari 2007 . Nadien nog te zien en te horen op 21 februari in Het Stuk in Leuven (De Nieuwe Reeks) en op 6 maart in het Nieuwpoorttheater in Gent.

www.krikri.be, www.francoisevanhecke.be en www.slg.be
Elders op Oorgetuige :
In memoriam Lucien Goethals : een gesprek uit de archieven
, 14/12/2006
Krikri 2006 – Rühm zentral, 21/04/2006

——————————————————————————————————–

Champ d'Action labo Champ d’Action – Laboratorium
Laboratorium is een gezamenlijk workshopproject van deSingel, het Conservatorium Antwerpen en Champ d’Action met de bedoeling de studenten van de masteropleiding een schooljaar lang onder te dompelen in de hedendaagse muziek, waarbij sterk wordt gefocust op het gebruik van elektronica in nieuwe muziek. Tijdens het eerste publieke toonmoment van dit workshopproject staat de muziek van de Sloveense trombonist en componist Vinko Globokar centraal.
In Accord (1966) – voor sopraan, fluit, trombone, cello, elektronisch orgel en percussie – wordt een frase van de Russische dichter Vladimir Maiakovsky vertaald naar het Engels, Sloveens, Duits en Frans en verknipt in lettergrepen die door elkaar worden geschud. Ze dienen als fonetisch materiaal voor de creatie van verschillende dramatische situaties voor de sopraan. Studenten van de masteropleiding aan het Antwerpse Conservatorium vertolken verder werken van Vinko Globokar en andere hedendaagse componisten zoals James Fulkerson, Richard Barrett en Georges Crumb.
Cellist Arne Deforce en de Britse componist Richard Barrett tenslotte voeren Barretts ‘Blattwerk‘ (2002) uit, een compositie voor cello en live electronics. Alhoewel er maar één instrumentalist is, heeft Barrett het stuk toch opgevat als een duo voor cello en live electronics.

Op 10 mei 2007 volgt de apotheose van dit project met de wereldcreatie van een nieuw werk van Barrett gecombineerd met enkele composities van Globokar. Hierover later meer.

www.champdaction.be, www.arnedeforce.be en www.georgecrumb.net

Ontmoeting met Richard Barrett‘ , Uittreksels uit een onderhoud met Koen Kessels en Arne Deforce, 17/12/’97
Richard Barrett, Essay / Blattwerk, (vertaling: Yves Knockaert) voor “Contra.” Stemmen over muziek jaargang 2/5 September Oktober 2002
Essay : Carl Rosman over Richard Barrett op www.ump.co.uk, 2000

——————————————————————————————————–

Kapotski Kapotski & Othin Spake
Het trio Jonas Nachtergaele, Ruben Nachtergaele en Kurt Stockman, aka Kapotski, staat bekend om het gebruik van onverwachte technologie en artefacten voor decreatie van muziek en werd al een ‘musical junkyard’ genoemd. Een typische Kapotski performance is een intense live improvisatie waarin het plezier van het pelen voorop staat. Voor dedonderdagen ontmoeten ze Othin Spake: Teun Verbruggen, Mauro Pawlowski en Jozef Dumoulin, makers van volledig geïmproviseerde muziek, met invloeden van jazz, noise, punk, rock, emo en alles wat verder toevallig passeert. Bovendien wordt dit concert wordt opgenomen en het beste mate
riaal wordt ook nog eens op een vinyl 7 inch single geperst: deSingel single. Deze single wordt uitgedeeld aan het publiek van de laatste donderdag in deze reeks op 26 april. Alvast een reden om terug te keren.

www.kapotski.be en www.mauroworld.com
Review : Othin Spake (Verbruggen / Pawlovski / Dumoulin) ‘Deity Ame’ op Kwadratuur.be

——————————————————————————————————–

Lyricide Nurse, Harrisson & Philip May – Lyricide
Lyricide is een hybride creatie op het kruispunt van culturen, halfweg tussen geluidscreatie, technoclubs, gedrukte typografie, informatica, digitale animatie en hedendaagse kunst en toont hoe op de grenzen tussen domeinen creaties ontstaan. Stem en typografie vormen de basiselementen van deze audiovisuele performance.

www.lyricide.de

——————————————————————————————————–

Rood Monochroom Stefaan Quix – Rood Monochroom
Quix is als bassist en componist permanent actief in drie of vier muzikale projecten: het componeren van neominimale stukken en soundtracks voor experimentele cinema, de nauwkeurige analyse van Glenn Goulds interpretaties van Die Goldberg Variationen. Voor dedonderdagen componeert hij de trilogie Klankspoor voor deSingel waarbij hij zich laat inspireren door het gegeven soundtrack en het gebouw van deSingel. Daarnaast toont hij ook een bestaand werk in een nieuwe setting.

www.cheloniamydas.org
Elders op Oorgetuige : ‘The Bazaar and The Cathedral 1.5‘, 17/05/2003

Tijd en plaats van het gebeuren:

dedonderdagen#12
Donderdag 1 februari 2007 om 20.00 u

deSingel
Desguinlei 25
2018 Antwerpen

Meer info : www.desingel.be , www.dedonderdagen.be en www.edprojects.be
Elders op Oorgetuige : dedonderdagen : eigenzinnige GPS voor hedendaagse kunst, 14/11/2006

Jean Paul Dessy, Dhruba Gosh & Dj Olive

Dhruba Gosh, Dj Olive en Jean Paul Dessy Voor wie nog niet de gelegenheid had om kennis te maken met het Sarangi Strings Sound System : zondagnamiddag kun je Dhruba Ghosh, de musici van het Ensemble Musiques Nouvelles en Jean Paul Dessy en DJ Olive live aan het werk zien in Mons in het kader van het ‘Festival de Jazz’. Samen scheppen ze een muterende, ‘metafonische’ muzikale wereld, tegelijk erg Indisch en erg actueel van aard. Het Sarangi Strings Sound System is een nieuw type orkest waarin sarangi, violen, cello’s en elektronische tampura een soort transcultureel ‘consortium’ vormen, een symbiose van kunst en van een minimalistische schriftuur.

Op 24 oktober 2006 waren het Ensemble Musiques Nouvelles, Dhruba Gosh en Dj Olive met hetzelfde programa te gast op het het Festival “Les 38° rugissants” in Grenoble. Dit concert werd opgenomen en online te beluisteren via de podcast van france musique/émission tapage nocturne op www.radiofrance.fr

Jean Paul Dessy Donderdagmiddag is Jean Paul Dessy trouwens ook nog te gast in het ISELP (Institut Supérieur pour l’Etude du Langage Plastique). In het kader van hun lessencyclus ‘Musique contemporaine, que me veux-tu ? A la découverte des paysages sonores actuels’ en als aanloop naar het festival Ars Musica (9 – 24 maart 2007) praat musicoloog Gilles Rémy er met componist, cellist en dirigent Jean Paul Dessy.
Jean-Paul Dessy (°1963) is in eerste instantie vooral bekend als cellist. Hij combineerde zijn muziekstudies aan de conservatoria van Luik en Brussel met Romaanse Filologie. Hij was de oprichter van het strijkkwartet Quatuor Quadro, dat in de periode 1988-’94 heel wat creaties bracht, onder meer Walter van Hus. Later begon Dessy zich ook als componist te profileren. Dessy zocht naar samenwerkingsmogelijkheden met andere podiumkunsten en hij heeft ook een uitgesproken voorkeur voor de combinatie van live-instrumenten met elektronische muziek. Daarvoor werkt hij samen met specialisten uit de elektronische muziekwereld, zoals Scanner, Christian Fennesz en DJ Olive. Momenteel is Dessy dirigent van o.a. het ensemble Musique Nouvelles en het Orchestre de Chambre de Wallonie, waarmee hij het integrale oeuvre voor strijkorkest van Giacinto Scelsi op cd zette.

Tijd en plaats van het gebeuren :

Gesprek Jean Paul Dessy & Gilles Rémy
Donderdag 1 februari 2007 om 14.00 u
Iselp
Bvd de Waterloo 31
1000 Brussel

Meer info : www.musiquesnouvelles.com, www.iselp.be en www.arsmusica.be

————————————————————————————

Ensemble Musiques Nouvelles/Dhruba Gosh
: Sarangi Strings Sound System
Zondag 4 februari 2007 om 17.00 u

Théâtre du Manège
Rue des Passages 1
7000 Mons

Meer info : www.musiquesnouvelles.com en www.lemanege.com

Elders op Oorgetuige : Sarangî string sound system op France Culture, 03/01/2007

Argandi brengt recent werk van Jan Vandenheede

Argandi Pianotrio Violiste Blanca Arbelaez, celliste Greet Gils en pianist Andrew Wise vormen sinds 2002 samen het Argandi Pianotrio. Het zijn drie ervaren musici, die elkaar reeds lang muzikaal kennen en besloten om ‘hun gezamenlijke passie en enthousiasme voor het brede repertoire van deze klassieke samenstelling vorm te geven’.
Zij trachten hun concertprogramma’s zo samen te stellen dat telkens de verschillende stijlperiodes aan bod komen. Ze besteden dus ook aandacht aan hedendaags werk. Zaterdag brengt het Argandi Pianotrio in de Rode Pomp een recital met muziek van Beethoven, Camille Saint-Saëns en de Gentse componist Jan Vandenheede

Vandenheede’s Sonatine voor klaviertrio is de eerste in een reeks die dateert van 2006. Deze sonatines zijn gebaseerd op een miniatuurstrijkkwartet dat de aforistische titel 4 für 4 draagt (4 miniaturen voor 4 uitvoerders). Toch zijn het geen ‘arrangementen’. Ze zijn telkens speciaal geconcipieerd voor de betreffende bezetting en zijn in geen geval inferieur aan de originele versie voor strijkkwartet. In feite had elk van hen de originele versie kunnen zijn.
Jan Vandenheede schreef een eerste versie ervan in 1983 en droeg die op aan Anton Webern, geboren in 1883. Waarom hij de naam Mozart aan de opdracht van de meeste van deze sonatines heeft toegevoegd, heeft verschillende redenen. Eerst en vooral vierde men in 2006 de 250e verjaardag van zijn geboorte. Ten tweede was de eerste van de reeks een pianotrio, een genre waarvoor Mozart zeer belangrijk is. Ten slotte bevatten de meeste een nieuwe melodie die Mozartiaans van inspiratie is, hoewel ze strikt dodecafonisch blijft.
De sonatines zijn een soort miniatuursonates. Hun expressief basisplan vertoont onmiskenbare gelijkenissen met dat van de traditionele, klassiek-romantische sonate. De sonatine voor klaviertrio telt vier bewegingen, het eerste middendeel is eerder traag en lyrisch, het andere een scherzo. Bovendien zijn de hoekdelen (één en vier) verwant in tempo. Maar in tegenstelling tot de traditionele sonate, zijn ze wel traag, wat dan weer te maken heeft met het herdenkingskarakter van het werk.
Elke sonatine biedt bepaalde vrijheden aan de uitvoerders en heeft tot op zekere hoogte een open vorm. Op die manier kunnen de uitvoerders hun vertolking aanpassen aan de concertzaal, het programma, hun persoonlijke voorkeuren of deze van het publiek.

Programma : Tijd en plaats van het gebeuren :

Recital Argandi Pianotrio
Zaterdag 3 februari 2007 om 20.30 u

De Rode Pomp
Nieuwpoort 59
9000 Gent

Meer info: www.rodepomp.be , www.argandi.be en www.wisenose.net

Peter Oerlemans & Jadranka Gasparovitch

Joseph Jongen Woensdag brengen pianist Peter Oerlemans en de de Kroatische celliste Jadranka Gasparovic in de Rode Pomp een recital met muziek van Schubert, Brahms, Rachmaninoff en Jongen.

De Waalse componist Joseph Jongen (1873-1953) schreef zijn eerste strijkkwartet al op zijn 22ste. In 1897 behaalt hij de prestigieuze Prix de Rome voor zijn cantate Comala. In hetzelfde jaar werd hij aan het conservatorium van Luik tot hulpprofessor harmonie en contrapunt benoemd. Hij was een uitstekend organist die vele concerten gaf. Na de Eerste Wereldoorlog wordt hij tot 1939 directeur van het conservatorium te Brussel. Tijdens de vakanties componeert hij, meestal in het dorpje Sart-lez-Spa. Zijn oeuvre omvat 137 werken, waarvan het laatste dateert van 1951.
Joseph Jongen is wellicht een van onze grootste componisten uit de eerste helft van de 20ste eeuw. Hoewel hij in die tijd een bijzonder gewaardeerd componist was, was hij er de man niet naar om zichzelf en zijn muziek in de schijnwerpers te plaatsen. Hij hield er wel van om de werken van zijn collega’s te dirigeren en in première te laten gaan om ze op die manier aan het grote publiek voor te stellen. Zijn tijdgenoten beschrijven hem als een gereserveerd man die ongewoon oprecht en eenvoudig was, maar die blijk kon geven van een grote gedrevenheid en veel enthousiasme. Het oeuvre dat hij heeft nagelaten weerspiegelt deze opmerkelijke en uitzonderlijke persoonlijkheid die onbetwistbaar een stempel heeft gedrukt op het muziekleven in ons land.

Programma : Tijd en plaats van het gebeuren :

Recital Jadranka Gasparovitch & Peter Oerlemans
Woensdag 31 januari 2007 om 20.30 u

De Rode Pomp
Nieuwpoort 59
9000 Gent

Meer info: www.rodepomp.be

Performatik 3 : Pasta for Tired Dancers

Voor het derde en laatste deel van de Performatik-reeks nodigde het Kaaitheter de Weense dramaturg Berno Odo Polzer uit om een project samen te stellen rond muziek en performance. Polzer is verbonden aan Wien Modern, een festival voor hedendaagse muziek dat tegelijk ook een platform biedt aan nieuwe dans, beeldende kunst, tekst en media.
Polzer doopte zijn project Pasta for Tired Dancers, naar de Amerikaanse componist Alvin Lucier, die jarenlang elke week een pastagerecht klaarmaakte voor een danseres die, uitgeput na de zware dagtraining, elke week weer op adem kwam dank zij de door hem bereide maaltijd. Pasta for
Tired Dancers verkent de wereld van klank, bewegende lichamen en dito beelden. Het goedgevulde programma bevat concerten, performances, films en installaties van componisten, muzikanten, choreografen, performers, beeldend kunstenaars en filmmakers.

Berno Odo Polzer: “Pasta for Tired Dancers sluit aan bij verschillende artistieke velden – muziek, dans, beeldende kunst en film – en biedt zo verschillende gezichtspunten op en benaderingen van performativiteit. Elk van de vijf avonden trekt een specifieke lijn naar het veld van wat kan gepresenteerd worden op een scène: klank, taal, beweging en beeld. Pasta for Tired Dancers is een uitnodiging om die lijnen te volgen, om tijd door te brengen met de artiesten en na te denken over de veranderende noties van performativiteit.

Alvin Lucier Alvin Lucier Evening : Het koken van pasta voor vermoeide dansers

De Amerikaanse componist en pionier van de experimentele muziek Alvin Lucier (1931) was lange tijd een medewerker van John Cage en is een van de prominente figuren van de Amerikaanse muziek.
Ruimte, spraak en tijd zijn de basisingrediënten van zijn muziekperformance I am sitting in a room (1970), een compositie voor een kamer (‘Elke kamer heeft haar eigen melodie’, aldus Lucier), een stem en een taperecorder die hij voor het eerst in België zal uitvoeren, in het Kaaitheater.
De performance wordt vervolgd in de Kaaitheaterstudio’s (er wordt voor vervoer gezorgd van het Kaaitheater naar de Kaaitheaterstudio’s) , waar Lucier Nothing is Real (Strawberry Fields Forever) zal uitvoeren, een compositie voor piano, versterkte theepot en tape recorder. Nadien krijgt Lucier het gezelschap van Berno Odo Polzer voor een nagesprek, terwijl zij de pasta klaarmaken die dit project zijn titel gaf.

Programma :
  • Alvin Lucier, I am sitting in a room (1970) voor stem en elektromagnetische tape, Alvin Lucier (stem)
  • Alvin Lucier, Nothing is Real (Strawberry Fields Forever) (1990) voor piano, versterkte teepot, tape recorder en miniatuur sound system, Alvin Lucier (piano)
Alvin Lucier : http://alucier.web.wesleyan.edu
Audio:
Alvin Lucier op UbuWeb Sound ( met documetaire/interviews en de originele opname van I am sitting in a room)
Alvin Lucier, I am sitting in a room en Nothing Is Real (Strawberry Fields Forever) op www.archive.org

—————————————–

Georges Aperghis Georges Aperghis Evening : Muziek voor stem en lichaam

14 Récitations van de Grieks-Franse componist Georges Aperghis (1945) is tegelijk muziek en theater. Aperghis schreef deze compositie niet alleen voor de stem maar voor het gehele lichaam van de vertolker. Klinkers en medeklinkers, de bouwstenen van onze taal, worden gevarieerd, gearticuleerd en gekleurd, wat resulteert in een stuk van een buitengewone intensiteit.

Georges Aperghis: “The basic idea of 14 Récitations is to work with syllables and phonemes as if they were notes or pitches. Instead of only using pitches to create melodies I work with syllables and phonemes, the building blocks of our language. This principle is comparable to Anton Webern’s ‘Klangfarbenmelodie’: a melody made of colours, of values of sounds with all their richness. Although the syllable material is derived mainly from the French language I think that the mental midget stories created in Récitations are also accessible for people who do not understand French.
When I composed the 14 pieces of Récitations in 1978 I faced the challenge to preserve as many different stories and sound articulations as possible while staying simple in order to enable the listeners to enter this microcosm of imaginative stories and to keep the permutation processes of the syllables observable and perceivable. The 14 Récitations was the first work in which I managed to combine complexity and simplicity in that way. Somehow the audience wrote the piece in company with me, the listeners were present in my mind during the composition process. That’s why I am convinced that the audience can participate in the experience of these pieces. (…)
The 14 Récitations demand a lot from the singer in terms of coping with the technical challenges of the score and above all finding the pleasure of it. These pieces require a lot more than just following the score’s detailed instructions. In fact the singer has to become someone else while studying and performing the score. Performing 14 Récitations is an experience and an adventure. The same is true for the listener.”

De Franse sopraan Donatienne Michel-Dansac ‘belichaamt’ letterlijk deze muziek. Zij beschikt over de technische, mentale en muzikale vaardigheden die nodig zijn voor het vertolken van Aperghis’ veeleisende partituur. Deze muziek heeft haar alvast heel veel geleerd, en niet alleen voor haar stem, iets waar ze Aperghis zeer dankbaar voor is.

Donatienne Michel-Dansac over 14 Récitations : “If I would not know Georges Aperghis and his extraordinary personality, his humanity, I would probably think that he is just crazy, or even that he doesn’t like human beings. But it’s the opposite: he loves people. He actually loves the interpreters for whom he writes such difficult pieces. And that’s why we are able and actually want to confront ourselves with these sometimes perversely difficult demands. There is something very human in Aperghis’ music, you feel this specific quality. 14 Récitations contain many conditions, processes and emotions of our daily life, but they are enormously condensed in time. I believe that we all know the mental and physical states expressed in this music. This music taught me so much, and not only for my voice. And there is always more to learn. I thank him for this ongoing inner journey.”

In het tweede deel wordt een gloednieuwe documentaire getoond over Aperghis’ muziek- en theaterwerk: Aperghis, Tempête sous un Crâne van de Franse cineaste Catherine Maximoff.

Programma :
  • Georges Aperghis, 14 Récitations (1978), Donatienne Michel-Dansac (sopraan)
  • Aperghis, Tempête sous un Crâne, een film van C
    atherine Maximoff (2006)
Georges Aperghis : www.aperghis.com
Interview met Georges Aperghis door Frank Madlener (Parijs, 24 november 2000) op www.arsmusica.be

Audio: Georges Aperghis op UbuWeb Sound

—————————————–

Leif Inge Leif Inge : Stretch over Beethoven

De Noorse conceptueel kunstenaar Leif Inge heeft Beethovens Negende zonder distorsie van de toonhoogte gestretcht tot een elektro-akoestisch concert van 24 uur. Dat zorgt voor een fascinerende perceptie van tijd. Het stuk werd opgevoerd van New York tot Shangai, waarbij vaak echte communities ontstonden van mensen die de hele 24 uur uitzitten (en af en toe een tukje maken).
The New York Times: ‘Wat normaal klinkt als een opgewekt Weens melodietje van 5 of 10 seconden wordt een minutenlange cascade van boventonen; een tromroffel wordt een nachtmerrieachtige lawine. Toch blijft de symfonie op een of andere manier herkenbaar, in spirit, zoniet in vorm; de bevroren strijkers beladen met een intense, sombere Beethoven-ness.’
Het mag dan al een uitputtingsslag zijn : de toegang tot deze performance is gratis.

Leif Inge : 9 Beet Stretch: www.expandedfield.net
Aan Beethoven trekken, Over Leif Inges 9 Beet Stretch, Harold Schellinx op www.cut-up.com, 18/09/2005

—————————————–

Bernhard Lang Bernhard Lang Evening : De esthetica van de herhaling

Van de Weense componist en computermuzikant Bernhard Lang (1957) ging onlangs voor het Mozartjaar in Wenen het muziektheaterstuk I hate Mozart in première. Eerder dit jaar werd in de Bastille in Parijs Das Theater der Wiederholungen gebracht, gebaseerd op teksten van de Sade en William S. Burroughs en gechoreografeerd door Xavier Le Roy.
Centraal in het programma is de creatie van een nieuw dansstuk van de in Wenen werkende choreografe Christine Gaigg waarvoor een nieuw ontwikkelde video loop generator wordt gebruikt. Wat doet herhaling met onze perceptie? De esthetica van de loop, de herhaling, is wat de verschillende onderdelen van deze avond verbindt.

Programma :
  • Bernhard Lang, DW6a (2002), for e-viola/e-violin and loop-generator, Dimitrios Polisoidis (e-viola/e-violin)
  • Christine Gaigg & Bernhard Lang, V-TRIKE – for one dancer, metal sound plate and visual loop generator (2004-06)
  • Martin Arnold, Alone. Life Wastes Andy Hardy (1998)
  • Bernhard Lang, A Room full of Shoes (2001), Bernhard Lang (computer)
  • Laurent Goldring, video for Differenz / Wiederholung 2 by Bernhard Lang (2006)
Bernhard Lang : http://members.chello.at/bernhard.lang/

—————————————–

Helmut Lachenmann Helmut Lachenmann & Martin Siewert Evening : de choreografie van muziek

In 2005 creëerde de Franse choreograaf Xavier Le Roy een ‘geënsceneerd concert’ op muziek van de Duitse componist Helmut Lachenmann. De choreografie werkte met de dissociatie van geluid en beweging op het moment zelf waarop de muziek wordt uitgevoerd; de bewegingen van de musici worden het materiaal van de dansvoorstelling.
Op de slotavond van Pasta for Tired Dancers wordt het tweede deel van deze voorstelling gebracht: de muziek is Lachenmanns gitaarduet Salut für Caudwell (1977). Deze 30 minuten durende compositie is een mijlpaal in de muziek voor gitaar en tovert ongehoorde klanken te voorschijn, delicate structuren en een breed spectrum aan muzikale referenties. In dit tweede deel kan je de gerenommeerde gitarist, elektronicamuzikant en componist Martin Siewert aan het werk zien, die zijn muzikale kijk op Salut für Caudwell ten gehore brengt met beelden van de Duitse videokunstenaar Lillevan.

Programma :
  • Xavier Le Roy, Helmut Lachenmann, Salut für Caudwell
  • Martin Siewert, New Work for guitars, electronics and live video (2006/07)
Martin Siewert : http://siewert.klingt.org
Xavier Le Roy : www.insituproductions.net

Thinking About Helmut Lachenmann,with Recommended Recordings, Dan Albertson op www.lafolia.com, november 2004
Helmut Lachenmann op www.arsmusica.be

—————————————–

Tijd en plaats van het gebeuren :

Performatik 3 : Pasta for Tired Dancers
Alvin Lucier Evening
Dinsdag 30 januari 2007 om 20.30 u
—————————————–
Georges Aperghis Evening
Woensdag 31 januari 2007 om 20.30 u
—————————————–
Bernhard Lang Evening
Vrijdag 2 februari 2007 om 20.30 u
—————————————–
Leif Inge : 9 Beet Stretch
Vrijdag 2 februari om 19.30 tot zaterdag 3 februari 2007 om 19.30

—————————————–
Helmut Lachenmann & Martin Siewert Evening
Zaterdag 3 februari 2007 om 20.30 u
Closing party om 23.00 u

Kaaitheater
Sainctelettesquare 20
1000 Brussel

en

Kaaitheaterstudios
Onze-Lieve-Vrouw van Vaakstraat 81
1000 Brussel

Meer info : www.kaaitheater.be