Holland Festival 2010 : traditie als inspirerende bron voor vernieuwing

Holland Festival Van dinsdag 1 tot en met woensdag 23 juni 2010 vindt in Amsterdam de 63ste editie van het  Holland Festival plaats. Het festival heeft een traditie hoog te houden: hedendaagse en niet-klassieke muziek, grote meesters en belangwekkend internationaal theater. Het festival opent 1 juni met een eerbetoon aan de Egyptische zangeres Oum Kalthoum (1904-1975). De Egyptische Amal Maher brengt ‘A tribute4 to Kalthoum‘ in theater Carré in Amsterdam, begeleid door het Nationaal Arabisch Ensemble van de Opera van Cairo. Het concert is ook gratis te zien op een groot scherm in het Amsterdamse Oosterpark.
Opvallende elementen in het programma zijn de wereldpremière van een nieuwe uitvoering van de dansopera Pygmalion van Rameau, The Bridge Project met As You Like It en The Tempest van Shakespeare in regie van Sam Mendes en het door de Britse architecte Zaha Hadid ontworpen paviljoen waarin drie soloconcerten van J.S. Bach en een eigentijds muziekprogramma door de Vlaamse pianist Frederik Croene worden uitgevoerd. De rode draad in de programmering van het festival 2010 is ‘traditie als een inspirerende bron voor vernieuwing’, gevat in het thema In Flux.

Het festival laat zien dat grote klassiekers inspiratie bieden aan makers van nu. Pygmalion van barokcomponist Rameau wordt opnieuw geïnterpreteerd door William Christie met Les Arts Florissants en Trisha Brown met haar dansgezelschap. Jos van Immerseel brengt met Anima Eterna Brugge De negen symfonieën van Beethoven op historische instrumenten. In coproductie met De Nederlandse Opera presenteert het Holland Festival de opera Don Chisciotte in Sierra Morena van Conti met René Jacobs en de Akademie für Alte Musik Berlin.
Ook in de theaterprogrammering is er aandacht voor klassiekers. Behalve de twee Shakespeare-stukken geregisseerd door Sam Mendes, toont Peter Stein met Tieffe Teatro Milano in een theatermarathon het werk I Demoni (Duivels) van Dostojevski en speelt TR Warszawa in regie van Grzegorz Jarzyna een theaterinterpretatie van Mozarts opera Don Giovanni.
Het dansprogramma toont werk van iconen van de twintigste eeuw met een focus op het werk van Anne Teresa De Keersmaeker en een weerzien met William Forsythe. Nieuw is de samenwerking met theater Frascati. Hier brengt het festival een ode aan Merce Cunningham, met werk van de Franse choreografen Boris Charmatz en Jérôme Bel.
In de wereldmuziek ligt de nadruk op het Midden-Oosten. Naast de opening met Amal Maher treedt het Palestijnse Le Trio Joubran op met het Nieuw Ensemble en Solistes XXI en brengen zij hun eigen programma. In de theaterdocumentaire Radio Muezzin vertellen vier muezzins over hun leven in Caïro en zingen zij de azan. Met de muziektheatervoorstelling Noh with bonfire voltooit het festival de lijn van traditionele Japanse theatervormen.

De programmering herbergt ook hedendaagse muziek zoals The Corridor, een korte kameropera van Sir Harrison Birtwistle, uitgevoerd door Asko|Schönberg. Pierre Boulez dirigeert vier kamerconcerten met Ensemble intercontemporain, met solisten Mitsuko Uchida en Christian Tetzlaff. Ook presenteert het Holland Festival opnieuw concerten in het Bimhuis en het Orgelpark.

Traditiegetrouw toont het festival in het Oosterpark een van haar grote producties. Dit jaar zendt het Holland Festival live de opening uit vanuit Koninklijk Theater Carré. Andere gratis evenementen zijn de lunchconcerten en bezichtigingen met een lezing in het Zaha Hadid Architects Paviljoen, de film Craneway Event, de openbare masterclass van pianist Kristian Bezuidenhout, de video-installatie Mortuos Plango, Vivos Voco en de lezingen in Spui25.

Tijd en plaats van het gebeuren :

Holland Festival 2010
Van dinsdag 1 tot en met woensdag 23 juni 2010
Op verschillende locaties in Amsterdam

Het volledige programma en alle verdere info vind je op www.hollandfestival.nl

Maja Jantar en angela rawlings : (muziek)theater in de breedste zin van het woord

Maja Jantar en angela rawlings Wie al eens een instant performance van angela rawlings en Maja Jantar heeft meegemaakt, zal het alleen maar kunnen beamen: beide kunstenaressen zijn qua stem, lichaamsexpressie en vooral qua visie meer dan goed op elkaar afgestemd. Tijd dus om de krachten te bundelen en de energie – al dan niet begeesterd door Tarotkaarten – de vrije loop te laten…

Op dit concert krijgen we een selectie van enkele van de vele samenwerkingsvormen die Maja Jantar en angela rawlings al langer dan vandaag aangaan. Als een perfekt op elkaar afgestemd duo zullen ze onder meer a l’improviste vertrekken van enkele van angela’s poëziebundels en van Maja’s visuele partituren. Hun lichaam en in de eerste plaats hun stem zijn daar het ideale medium voor : ze brengen het publiek een bonte mix van extended vocal techniques, klank- en visuele poëzie, opera, contactimprovizatie, alternatieve dirigeerstrategieën, ballroom- en latin dances,… Kortom, (muziek)theater in de breedste zin van het woord.

Op dit concert worden ook voor het eerst fragmenten uit EFHILMNORSTUVWY, angela’s nieuwste ‘manuscript in progress’, onthuld: een ‘boek’ als een besloten ecosysteem, met letters als levensvormen die onderhevig zijn aan roofbouw, mutatie, verlies van habitat en het recht van de sterkste. Zoals we van angela gewend zijn, is het krachtige poëzie van het zuiverste grondwater, maar dan niet het soort poëzie die zich laat schreeuwen. Verwacht eerder dat de woorden zich op het hypnotische af een weg zullen banen in alle lagen van je onderbewustzijn.

Ook Tarotkaarten zullen een niet te onderschatten rol spelen: als suggestie, als waarschuwing of als visuele leidraad tout court tussen twee stemkunstenaars die aan de hand hiervan tot een vorm van communicatie trachten te komen. Deze voorstelling is tevens het Belgische dubuut van een hele reeks nieuwe projekten waar angela en Maja in de nabije toekomst mee zullen uitpakken.

angela rawlings is een Canadees dichter, polypoëet en multidisciplinair artiest. In 2001 werd haar de bpNichol Award for Distinction in Writing toegekend door York University en sedertdien werkte zij samen met verschillende literaire organisaties, waaronder The Lexiconjury Reading Series. Recent heeft zij mee aan de wieg gestaan van Shift & Switch: New Canadian Poetry (The Mercury Press). Haar debuutbundel Wide Slumber for Lepidopterists (gepubliceerd door Coach House Books in 2006 en inmiddels vertaald naar het Frans) werd internationaal erkend als een absolute parel met een geheel eigen idioom en visie.

Ze kreeg er de Alcuin Award voor Design voor, evenals een nominatie voor de Gerald Lampert Memorial Award. Rawlings is een jong maar veelbelovend talent. Ze woont en werkt in Toronto maar ze is evengoed aktief op Vlaamse of Ijslandse bodem. Daar schaaft ze gedurig voort aan haar manuscripten, verricht ze onderzoek naar het verband tussen geluid, tekst en beweging (met een focus op vokale- en contactimprovisatie) en gaat ze geregeld een samenwerking met lokale artiesten aan. En een van die ‘lokale’ artiesten is Maja Jantar.

Maja studeerde kunstwetenschappen in Gent en heeft op heden meer dan behoorlijk te noemen credits verworven als regisseur, performer, dichter en plastisch kunstenaar. Vanaf 1995 gaf ze geregeld performances in Gent, Antwerpen, Arnhem, Wenen en Londen : voorstellingen die gebaseerd waren op een door haar geschreven tekst en een aan de hand daarvan uitgewerkte enscènering. Zo ontstonden Da Capo (1995), Maskers Van Zwijgen (1998), Huis van de Ongeboren Dichter (2000), Medusaleum en No Detour (2002) en Tsutsu Izutsu (2003). Daarnaast creëerde ze diverse werken als woordkunstenaar en is ze aktief in het polypoetry-kollektief KriKri. Vorig jaar bracht ze, in samenwerking met Vincent Tholomé en Sébastien Dicénaire, het beklijvende Kirkubæjarklaustur bij Logos in première alvorens ermee naar het Parijse Centre Pompidou te trekken. Van 2001 tot nu heeft Jantar maar liefst tien opera’s geregisseerd, gaande van Monteverdi’s klassieker L’Incoronazione di Poppea tot en met Sciarrino’s Infinito Nero.

Tijd en plaats van het gebeuren :

Maja Jantar & angela rawlings
Dinsdag 1 juni 2010 om 20.00 u

Logos Tetraëder
Bomastraat 26-28
9000 Gent

Meer info : www.logosfoundation.org
Extra :
angela rawlings op en.wikipedia.org
Maja Jantar op www.myspace.com/majajantar

Video : Angela Rawlings leest voor uit ‘Wide Slumber for Lepidopterists‘ op het Nýhil poetry festival in Reykjavík

[youtube=http://www.youtube.com/watch?v=UscdR5wactE&w=480&h=385]

Passie centraal tijdens vijfde editie van Operadagen Rotterdam

Operadagen Rotterdam Tijdens Operadagen Rotterdam 2010 staat passie centraal. Met alle schoonheid die daarbij hoort, maar ook met alle tegenstellingen en paradoxen. Passie als liefde en passie als mededogen, passie als levensbron en passie als vernietiging. Als lust en als kuisheid. Als roes en als ratio. Van vrijdag 28 mei tot en met zondag 6 juni presenteert het opera- en muziektheaterfestival internationale premières, eigen festivalproducties en opera op locatie. Daarnaast zal het gastheer zijn voor het jaarlijkse congres van Opera Europa.

Operadagen Rotterdam presenteert in 2010 grote opera’s die scenisch of semiscenisch worden uitgevoerd, hedendaags muziektheater en kleinere producties op locatie. Het centrale thema in 2010 is Passie: passie als hartstocht, liefde en vervoering, maar ook passie als compassie, als religieuze drijfveer of menselijke empathie.

Opening
Operadagen Rotterdam 2010 opent met de festivalproductie De Cornet. Regisseur Sjaron Minailo liet zich inspireren door de tekst van het lied Jan Klaassen was trompetter, geschreven door Boudewijn de Groot en Lennaert Nijgh. De thematiek, van de kunstenaar aan het front die niet meevecht maar wel sneuvelt, en de clowneske elementen spraken Minailo aan. Het publiek gaat mee op reis naar een bijzondere locatie waar het verhaal van de noodlottige trompetter zich ontvouwd. Muziek van Igor Stravinsky, Frank Martin, Hanns Eisler, Andrew Svoboda wordt gespeeld door het ensemble De Bezetting Speelt en jonge talentvolle zangers van Operastudio Nederland. Hedendaags muziektheater
Het festival kent verschillende Nederlandse premières. The Rage of Life van de Oezbeeks-joodse componist Elena Kats-Chernin, een gastproductie van de Vlaamse Opera. De ‘sado country’ opera Ricky and Ronny and hundred stars, een Belgisch-Nederlands-Scandinavische coproductie van de Needcompany. En Over de bergen, een productie van regisseur/auteur Josse de Pauw en componiste Corry van Binsbergen met de Amerikaanse sopraan Claron McFadden.  
Aan de vooravond van het festival wordt Wake van de Nationale Reisopera opgevoerd in de Rotterdamse Schouwburg (première 13 mei in Enschede). Componist Klaas de Vries schreef dit stuk ter nagedachtenis van de vuurwerkramp.

Het Franse repertoire
Het Rotterdams Philharmonisch Orkest speelt onder leiding van de bejubelde chef-dirigent Yannick Nézet-Séguin tijdens deze editie een dubbelprogramma in de Grote Zaal van de Doelen: L’enfant prodigue van Claude Debussy en La voix humaine van Francis Poulenc. L’enfant prodigue in regie van Eric De Kuyper, met sopraan Nathalie Paulin, tenor Gilles Ragon en bariton Dale Duesing. La voix humaine wordt gezongen door Nederlandse mezzosopraan Cora Burggraaf in regie van Mirjam Koen en Gerrit Timmers (Opera O.T.).
Het Rotterdamse gezelschap Opera O.T. brengt de scenische première van Le Vin herbé. Dit oratorium van de Zwitserse componist Frank Martin wordt uitgevoerd door Domestica Rotterdam, samengesteld uit musici van het Rotterdams Philharmonisch Orkest, en staat onder leiding van de Nederlandse dirigent Wim Steinmann. In de hoofdrollen de Britse sopraan Yvette Bonner (Iseut) en de Frans-Vietnamese tenor Philippe Do (Tristan).

Schumann
In 2010 wordt de tweehonderdste geboortedag van Robert Schumann gevierd met bijzondere producties. Exclusief tijdens Operadagen Rotterdam wordt diens meesterwerk Genoveva in de Grote Zaal van de Doelen uitgevoerd door het MDR Sinfonieorchester en Chor Leipzig onder leiding van chef-dirigent Jun Märkl. De Duitse sopraan Anne Schwanewilms vertolkt de titelrol, naast tenor Matthias Klink als Golo, bariton Morten Frank Larsen als Siegfried en de Duitse mezzosopraan Birgit Remmert als Margaretha. Bij de productie maakte filmmaker Eric De Kuyper een gelijknamige stomme film in zwartwit die op verschillende schermen te zien is. Genoveva van Eric De Kuyper is geselecteerd voor het filmfestival van Berlijn.

In de productie Pilgrim at the Gate of Idleness zingt de befaamde Nederlandse mezzosopraan Christianne Stotijn Das Buch der hängenden Gärten van Arnold Schönberg en liederen van Schumanns tijdgenoot Johannes Brahms.

Opera in een stad zonder operahuis
Rotterdam is in 2010 gastheer van het jaarlijkse congres van Opera Europa, de organisatie voor operagezelschappen en operahuizen in Europa. Het congres draagt dit jaar het thema ‘Opera in een stad zonder operahuis‘. Opera op bijzondere locaties is dan ook een belangrijk onderdeel van het festival, van een operareis per boot tot huiskamerconcerten, van samen zingen in de buitenlucht tot gratis concerten in een kerk. Institute for Living Voice, vast onderdeel van het festival, omvat een internationaal programma van workshops, concerten, interviews en presentaties voor stemprofessionals en -liefhebbers, dat wordt georganiseerd door Muziektheater Transparant en de Amerikaanse zanger-percussionist David Moss in samenwerking met Lantaren Venster. Als vervolg op 2009 presenteert de editie van 2010 de totaalvoorstelling Century Songs met de jonge Belgische componist Joachim Brackx en regisseur Wouter van Looy.

Tijd en plaats van het gebeuren :

Operadagen Rotterdam
Van vrijdag 28 mei t/m zondag 6 juni 2009
Op verschillende locaties in Rotterdam

Het volledige programma en alle verdere info vind je op www.operarotterdam.nl

Elders op Oorgetuige :
Over de bergen in première in Brugge en Rotterdam, 18/05/2010
The Rage of Life : een eigentijdse opera voor jongeren, 24/04/2010
Century Songs : exploratief en nachtelijk extra voor Ars Musica Antwerpen, 10/03/2010

We’ll Ask The Questions Around Here : minifestival in het Baudelopark

Fred Frith Het elektrisch gitaarkwartet ZWERM geeft op donderdag 27 mei een uniek concert in het Gentse Baudelopark in Gent. In de open lucht speelt ZWERM, gecompleteerd door Jeroen Stevens (drums) en Cédric Dambrain (live electronics) de creatie van “PLQ“, een nieuw werk van de Brusselse componist Cédric Dambrain. Donkere metalgitaren, een massief klankveld, rondschietende boventonen: statisch vs. beweeglijk! Daarnaast hoor je, in volledig contrast met PLQ, een collage van stukken van Fred Frith, René Lussier en Nick Didkovsky, allen leden van het Fred Frith Quartet. Het concert van ZWERM wordt voorafgegaan met het nieuwe project van [sic]. De nieuwe [sic] staat voor  stevige instrumentale rock met 4 saxen, drums en bass.

‘We’ll ask the questions around here’ is een titel die de lading dekt: direkt, brutaal en compromisloos. Hoewel afkomstig uit verschillende muzikale stromingen, drijft eenzelfde stuwende energie het programma van deze avond aan. Deze energie gaat vooraf -en voorbij- aan de gebruikelijke kaders van rock, alternatief of nieuw gecomponeerd, waarmee de hedendaagse muziek nogal eens geplaagd wordt.
Het is daarom niet verwonderlijk deze energie terug te vinden in werken met zulke verschillende achtergronden. Een korte serie vlijmscherpe stukken uit de koker van het vermaarde Fred Frith Guitar Quartet (dat in de jaren ’90 cutting edge rock verbond aan vrije improvisatie en geprepareerde gitaartechnieken) wordt gekoppeld aan Plq, het nieuwe projekt van Brusselaar Cédric Dambrain. Diens vervreemdende, soms futuristisch aandoende klankwerelden maken duidelijk dat een nieuwe generatie componisten zich weinig aantrekt van traditionele kaders.

De elektrische gitaar is in de twintigste eeuw het instrument gebleken van low culture en underground music, maar pas sedert kort heeft het instrument ook in de gekomponeerde, ‘serieuze’ muziek zijn weg gevonden. Toch lijkt de kloof tussen beide werkterreinen nog altijd onnodig groot. Met Zwerm werd een professioneel ensemble gecreëerd dat in beide richtingen werkt om verbanden te leggen, tradities te plunderen of om gewoon te navigeren in de veelheid van stijlen, opvattingen en podia die de muziek van tegenwoordig kenmerkt. Voor deze gelegenheid krijgen de vaste leden de assitentie van Jeroen Stevens op drums en Cédric Dambrain aan de live electronics.

Fred Frith (1949) is een Engels multi-instrumentalist en componist en wordt beschouwd als een van de belangrijkste musici in de hedendaagse experimentele muziek. Hij werd geboren in een zeer muzikale familie en begon op vijfjarige leeftijd viool te spelen. Later kwamen daar piano en gitaar bij. In 1968 ging hij naar Cambridge, waar hij Engelse literatuur studeerde.
Eind 1979 vertrok Frith naar New York, waar hij zich stortte op de lokale avantgarde-scene en in de veertien jaar dat hij er woonde optrad met talloze muzikanten. Hij speelde er met onder meer Bob Ostertag, Tom Cora, Ikue Mori, the Residents en Bill Laswell, maar zijn bekendste ‘lidmaatschap’ zal wel dat van John Zorn’s Naked City zijn.
De laatste jaren componeert hij ook gewoon hedendaags klassieke muziek voor dans- en filmprodukties en dat heeft op zijn beurt weer geleid tot projecten met Ensemble Modern, Arditti Quartet, Chris Brown en Evelyn Glennie. Eind jaren tachtig richtte hij zijn eigen Fred Frith Guitar Quartet op met de gitaristen René Lussier, Nick Didkovsky en Mark Stewart. Door al deze produktiviteit is de man inmiddels op een slordige 400 platen te horen. In mei 2008 kreeg hij voor zijn werk in de experimentele muziek de Demetrio Stratos Prize.

Nick Didkovsky (1958) is een Amerikaans componist-gitarist en oprichter van de groep Doctor Nerve. Hij studeerde compositie bij Christian Wolff en elektronische muziek bij Gerald Shapiro. Vooral die laatste zou van grote invloed op zijn muzikale ontwikkeling zijn. Didkovsky componeert met behulp van (soms deels door hem zelf geschreven) computerprogramma’s zoals Java Music Specification Language en Hierarchical Music Specification Language.
Zijn muziek combineert complexe ritmes, harmonieën en teksturen schatplichtig aan de 20ste-eeuwse muziek met de energie van een rockmusicus. Voorts wordt zijn werk niet alleen uitgevoerd door zijn eigen ‘avant rock’-groep Doctor Nerve. In het verleden hebben onder meer het Fred Frith Guitar Quartet (waar hij dus zelf lid van is), Meridian Arts Ensemble, Bang On A Can All-Stars, Sirius String Quartet, California EAR Unit en Arte Sax Quartet zijn stukken opgenomen.
Recentere aktiviteiten van de man wijzen in de richting van het ontwikkelen van interaktieve muziekapplicaties op het internet. Zo schreef hij onlangs een programma dat muziek componeert voor live ensembles, MetaSection Piece Generator. Didkovsky woont in New York City, waar hij onder meer doceert aan New York University en Columbia university. Hij is ook verbonden aan het GenSat Project aan Rockefeller University en heeft een eigen muzieklabel, Punos Music.

René Lussier is een Canadees componist, multi-instrumentalist en zanger en tevens een van de belangrijkere figuren in de Musique Actuelle-scene van Montréal. Hij begon zijn muzikale carrière in 1973 als lid van lokale progressieve rockgroepen, maar legde zich in de loop der jaren meer en meer toe op het maken van soundtracks voor ruim 35 films. In 1983 richtten Derome, Duchesne, Lepage en Lussier het onafhankelijke platenlabel Ambiances Magnétique op, dat zijn leden de mogelijkheid bood avant garde-muziek uit te brengen. Op dit label bracht Lussier zijn eerste soloplaat uit: Fin du Travail (version 1) uit 1983.

Componist en elektronika-muzikant Cédric Dambrain studeerde elektroakoestische muziek aan de het conservatorium van Bergen. Later volgde hij cursussen spatialisatie, computer-geassisteerde compositie en realtime processing bij onder meer Tristan Murail en Magnus Lindberg. Dambrain schrijft voornamelijk muziek voor dansvoorstellingen en muziektheater, treedt op als soloperformer en werkt sinds 2005 nauw samen met Ictus.

Programma :

  • Fred Frith, Motormouth
  • Nick Didkovsky,: Egil the Skald
  • Nick Didkovsky, We’ll Ask The Questions Around Here 1 and 2
  • Nick Didkovsky, To Laugh Uncleanly At The Nurse
  • Nick Didkovsky, Just A Voice That Bothered Him
  • René Lussier, Ayaya
  • Cédric Dambrain: Plq (creatie)

Tijd en plaats van het gebeuren :

[sic] / ZWERM + Jeroen Stevens + Cédric Dambrain : We’ll Ask The Questions Around Here
Donderdag 27 mei 2010 om 20.00 u
Baudelopark

9000 Gent

Meer info : www.logosfoundation.org, www.zwerm.be en www.siconline.be

Open Circuit: iNTERaCT – Evan Parker’s Electro-Acoustic Ensemble in Kunstencentrum België

Open   Circuit: iNTERaCT Na zijn doortocht op de spraakmakende editie van Open Circuit: iNTERaCT in 2008 – waarbij verschillendegeneraties muzikanten via uitzonderlijk muzikaal vuurwerk en verrassende samenwerkingen improvisatienaar ongekende hoogte stuwden – besloot de bezielde saxofonist en improvpionier Evan Parker dat OpenCircuit: iNTERaCT een perfecte canvas kon zijn voor zijn veertien man sterke Electro-acoustic Ensemble. Het is dan ook een hele eer voor kunstencentrum BELGIE en Motives for Jazz om deze uitzonderlijke groep wereldvermaarde artiesten gedurende twee dagen te mogen ontvangen.

Op vrijdag 21 mei gaan de leden van het Electro-acoustic Ensemble aan de slag in verrassende combinaties (duo’s, trio’s, solo… ) of break ups zoals Evan Parker het zelf omschrijft. Op zaterdag 22 mei ruimen webaan voor het Evan Parker Electro-acoustic Ensemble in volle slagkracht.

Op 21 en 22 mei is het nieuwe, voltallige Electro-Acoustic Ensemble van Evan Parker in verschillende gedaanten te gast in het KC BELGIE. Zoals de naam al aangeeft, confronteert het Electro-Acoustic Ensemble muzikanten op “klassieke”, akoestische instrumenten met elektronica. Het treffen van deze twee werelden zorgt op het vorig jaar bij ECM verschenen ‘The Moment’s Energy’ voor een verfijnd en labyrintische sound, waarbij zelden duidelijk is wie nu wat doet.

Grote bezieler van de groep is de Britse saxofonist Evan Parker, een van de grote namen uit de vrije improvisatie en in het verleden al bestempeld als de belangrijkste saxofonist sinds John Coltrane. Parker staat vooral bekend om zijn beheersing van de circular breathing techniek die hem in staat stelt om minutenlang continu te blijven spelen. Op ‘The Moment’s Energy’ pakt hij minder uit met deze specialiteit en werkt hij zich naadloos in het groepsgeluid in. De algemene sound van het ensemble, waarbij het totale primeert op de individuele, wordt in hoge mate vorm gegeven door het gebruik van elektronica, waarvoor niet minder dan zeven muzikanten verantwoordelijk zijn. Via samples, live elektronica, het al dan niet computergestuurd transformeren van klanken en een gerichte klankprojectie, weten de elektronicamuzikanten zich in het Electro-Acoustic Ensemble perfect te mengen met de akoestische muzikanten.

Naast de combinatie van elektronica en akoestische instrumenten, valt het ensemble ook op door de uiteenlopende achtergronden van de muzikanten (vrije improvisatie, hedendaagse klassiek, avant-garde en zuivere jazz) en in de combinatie van verschillende generaties. Zo weet Parker zich hier gesteund door generatiegenoten als bassist Barry Guy en percussionist Paul Lytton, met wie hij ook actief is als het Parker-Guy-Lytton-Trio. Andere vaste klanten zijn de Spaanse pianist Agustí Fernandez, violist Philipp Wachsmann en de elektronicaspecialisten Lawrence Casserley, Joel Ryan, Walter Prati, Richard Barrett, Paul Obermayer en Marco Vecchi.

Nieuwe namen op ‘The Moment’s Energy’ zijn de Amerikanen Ned Rothenberg en Peter Evans en de Japanner Ko Ishikawa die meteen voor nieuwe invalshoeken zorgen. Ishikawa en Rothenberg (een vaste duopartner van Evan Parker) zijn te horen op Japanse uit bamboe vervaardigde instrumenten, respectievelijk de shakuhachi (fluit) en de shō (mondorgel). Peter Evans houdt het bij de traditionele trompet, maar staat wel bekend als de muzikant die in zijn solowerk alle mogelijke en onmogelijke klanken uit het instrument haalt, al dan niet simultaan. Met een actieterrein dat zich uitstrekt van vrije improvisatie over jazz tot in de moderne klassiek en de barok, geldt hij als een van de breedst georiënteerde en tevens meest besproken trompettisten, hoewel hij de grens van de dertig jaar nog niet bereikt heeft.

Op vrijdag 21 mei, de openingsdag van iNTERaCT, wordt het Electro-Acoustic Ensemble uiteengehaald in kleinere bezettingen. De tweede dag van het evenement wordt de groep terug in elkaar gezet en zal die als dertienkoppig geheel te horen zijn. Tijdens deze tweedaagse zullen ook videobeelden te zien zijn die Pierre Michel Zaleski maakte tijdens iNTERaCT van 2008. Volgens KC BELGIE-medewerker Koen Vandenhoudt lagen in deze legendarische editie van twee jaar geleden overigens de wortels van het aankomende iNTERaCT: “Na zijn, naar eigen zeggen fantastische  ervaring op het iNTERaCT festival van 2008, voelde Parker aan dat dit opzet heel geschikt zou zijn om met het voltallige Electro-Acoustic Ensemble aan de slag te gaan.” Voor Vandenhoudt is de passage van het ensemble dan ook heel natuurlijk. “Het is een sublimatie van het hele iNTERaCT idee, met het verschil dat het nu nog een stap verder gaat: de aanleiding, het initiatief en de invulling komt van de muzikanten zelf.” Dat het project niet exclusief naar Hasselt komt, maar ook in Amsterdam en Keulen te horen is, doet voor Vandenhoudt geen afbreuk aan het unieke van het hele gebeuren. “iNTERaCT is meer dan een van de drie speelplaatsen. De eerste aanzet kwam bij wijze van spreken bij ons in 2008 en dankzij de steun van het Motives for Jazz platform, het Bimhuis en de Triënnale in Keulen werd het financieel en logistiek mogelijk om dit project te trekken. Het is immers eerder zeldzaam dat deze grote groep muzikanten bij elkaar is. Bovendien spreken we hier over de wereldtop van improvisatoren, dus zal er nooit twee keer hetzelfde te horen zijn.”

Tijd en plaats van het gebeuren :

Open Circuit: iNTERaCT
Vrijdag 21 en zaterdag 22 mei 2010, telkens om 19.00 u
Kunstencentrum België

Burgemeester Bollenstraat 54-56
3500 Hasselt

Meer info : www.kunstencentrumbelgie.com

Artikel grotendeels overgenomen van www.kwadratuur.be
Open Circuit: iNTERaCT – Evan Parker’s Electro-Acoustic Ensemble. Supergroep in staat van ontbinding, Koen Van Meel op Kwadratuur.be, 10/05/2010

Keller Quartett brengt Beethoven en Ligeti in het Gentse Conservatorium

György Ligeti György Ligeti schreef muziek die gebruikt werden in films van Stanley Kubrick, zoals ‘Eyes wide shut’ en ‘2001: A Space Odyssey’. Zijn moderne compositiestijl leidde hem echter ook naar het intieme genre van het strijkkwartet. Hij schreef twee kwartetten waarvan het eerste de tot de verbeelding sprekende titel ‘métamorphoses nocturnes’ draagt.

Met deze uitzonderlijke kwartetten treedt hij toe tot de componisten die als scharnierpunten gelden in de ontwikkeling van het genre. Beethoven is ook zo’n scharnierpunt. Hij schreef zestien strijkkwartetten én de ‘grosse fuge’. Zijn laatste strijkkwartet is opmerkelijk kleinschaliger en milder dan de vorige. De ‘grosse fuge’ is virtuoos en meedogenloos. Het werd door zijn tijdgenoten niet gesmaakt, maar Stravinski zei er het volgende over: “… een absoluut hedendaags muziekstuk, dat ook altijd hedendaags zal blijven.”

Programma :

  • Ludwig van Beethoven
    Grosse Fuge in Bes, opus 133
    Strijkkwartet nr. 16 in F, opus 135
  • György Ligeti
    Strijkkwartet nr. 1, ‘Métamorphoses nocturnes’
    Strijkkwartet nr. 2

Tijd en plaats van het gebeuren :

Keller Quartett : Beethoven, Ligeti
Vrijdag 21 mei 2010 om 20.00 u
(Inleiding opm 19.15 u )
Koninklijk Conservatorium – Miryzaal
Hoogpoort 64
9000 Gent

Meer info : cons.hogent.be, www.debijloke.be en www.impresariat-simmenauer.de

Extra :
György Ligeti : www.schott-musik.de, www.arsmusica.be en youtube
Györgi Ligeti (1923 – 2006): emotioneel scepticus, Jan de Kruijff op www.musicalifeiten.nl, juni 2006

Elders op Oorgetuige :
European Gala van wereldniveau in Bozar, 10/04/2010
Over humor en angst voor de dood : Ligeti’s Le Grand Macabre voor het eerst in De Munt, 20/03/2009
La machine à remonter le son : György Ligeti, 10/01/2009
Bartók/Ligeti – back to the roots : concertlezing door Jan Michiels, 9/03/2008
Vlaams Radio Orkest & Jan Michiels brengen hulde aan Bartók en Ligeti, 19/02/2008
Componist György Ligeti overleden, 13/06/2006

In memoriam Yvonne Loriod (1924 – 2010)

Yvonne Loriod Pianiste Yvonne Loriod (86), weduwe van Olivier Messiaen, is op maandag 17 mei overleden in haar woonplaats Parijs. Loriod was een belangrijk vertolkster van pianowerken van hedendaagse componisten, waaronder haar echtgenoot Olivier Messiaen, maar speelde ook het ‘klassieke’ pianorepertoire. Loriod stond bekend om haar exceptionele virtuositeit en uitstekende geheugen. Zo speelde ze bijvoorbeeld de Franse première van het Tweede Pianoconcerto van Bartók, dat ze in acht dagen instudeerde toen de solist afzegde omdat het werk ‘onspeelbaar’ zou zijn.

Toch is haar naam het meest vergroeid met die van Olivier Messiaen, die ze in 1941 voor het eerst ontmoette. Twintig jaar later trouwden ze. Voor Loriod schreef Messiaen zijn pianocycli, zoals Vingt regards sur l’enfant-Jésus (1944) en Catalogue d’oiseaux (1956-58). De piano kwam ook veelvuldig voor in orkestwerken, denk aan de Turangalîla-Symphonie (1946-48), La Transfiguration (1965-69) en Des canyons aux étoiles… (1972-74).

Later heeft Messiaen nog wel eens zijn excuses aangeboden aan pianisten vanwege de moeilijkheidsgraad van zijn werken. Maar hij had nooit rekening hoeven houden met de technische moeilijkheidsgraad van een werk, aangezien Loriod alles kon spelen.

Toen Messiaen in 1992 overleed, nam Loriod de taak op zich om het zevendelige werk Traité de rythme, de couleur et d’ornithologie (over ritme, kleur en ornitologie) uit te geven zoals gepland door Messiaen.

Extra :
Yvonne Loriod op www.oliviermessiaen.org/loriod.htm
Yvonne Loriod: pianist and composer in The Times, 19/05/2010
Yvonne Loriod obituary, Roger Nichols in The Guardian, 18/05/2010
Yvonne Loriod op www.telegraph.co.uk, 18/05/2010

Video : Yvonne Loriod speelt Messiaens ‘Le Moqueur polyglotte’ uit ‘Des canyons aux étoiles…

[youtube=http://www.youtube.com/watch?v=-cyA3qxrfuM&w=480&h=385]

Over de bergen in première in Brugge en Rotterdam

over  de bergen Op 20 mei 2010 gaat ‘over de bergen‘, een klepper van Josse De Pauw  en Muziektheater Transparant, in première in Vlaanderen in het Concertgebouw Brugge en op 5 juni 2010, gaat diezelfde klepper in première in Nederland tijdens de Operadagen Rotterdam. Josse De Pauw en Corrie Van Binsbergen schrijven en composeren over verlangen en gemis die nooit ophouden. Het hoofdpersonage is een wezen propvol verlangen. Het vangt ijle klanken op van over de bergen en wordt hierdoor aangezogen, voortgestuwd en weggeblazen. Jazz, rock, gecomponeerde en geïmproviseerde muziek … met Claron McFadden en een twaalfkoppig ensemble.

Na het internationale succes van RUHE maakt Josse De Pauw, samen met componiste en gitariste Corrie Van Binsbergen, een opera waarvoor hij zelf de tekst schrijft en die speelt, en zij de muziek schrijft en die mee uitvoert. In alle mogelijke talen hebben ze het over verlangen en gemis die nooit ophouden. Het hoofdpersonage is geen mens, maar een wezen propvol verlangen. Samen met beeldend kunstenaar Michaël Borremans wordt gezocht naar hoe dat wezen er moet gaan uitzien. Het vangt ijle klanken op van ergens over de bergen en wordt door die sirenenzang aangezogen, voortgestuwd, overhoop gehaald, weggeblazen…
Josse De Pauw en Corrie van Binsbergen omringen zich met een reeks indrukwekkende muzikanten: de Amerikaanse sopraan Claron McFadden, de uit de jazz en pop afkomstige zussen Beatrice & Vera van der Poel, de ritmesectie van de succesvolle band Corrie en de Grote Brokken én een aantal fenomenale kameleontische musici zoals rietblazer David Kweksilber, de Bulgaarse percussioniste Tatiana Koleva en de harpiste Miriam Overlach. Zij versmelten in deze opera tot een kleurrijke hoofdrolspeler.

In Babar vertelde Josse De Pauw het verhaal over de kleine olifant aan de zijde van pianiste Claire Chevallier en tekenaar Benoît en in RUHE werd hij net als het publiek omringd door de zangers van het Collegium Vocale die Schubert zongen. Ook in ‘over de bergen’, zijn nieuwe voorstelling voor Muziektheater Transparant, zullen de musici en de muziek van Corrie Van Binsbergen een belangrijke plaats innemen. Josse De Pauw : “Ik heb weinig met begeleidende muziek of met muziek die louter illustratief is’, zegt Josse De Pauw. ‘Ik hou van de concentratie die ontstaat tijdens het spelen, en heb er niets tegen dat muziek het af en toe overneemt zodat de voorstelling een concert wordt. Ik beschouw alles wat ‘live’ op een scène gebeurt als theater en de nadruk kan telkens ergens anders liggen.”

“Ik heb altijd heel intuïtief gewerkt. De dingen ontstaan uit ontmoetingen met mensen met een bepaalde stijl waar ik me kan in vinden en waar ik de mijne graag mee laat versmelten of er tegenover stel. Dat heb ik in het verleden gedaan met musici als Peter Vermeersch, George van Dam of Jan Kuijken. Deze keer componeert Corrie Van Binsbergen de muziek. Ze kent haar muzikanten goed en laat ze de ruimte voor improvisatie. Ik ga graag mee in de ‘groove’ die ontstaat. Ik denk wel mee over de richting die de muziek uit zou kunnen gaan, maar ik ben daar niet dwingend in.”

“We willen van over de bergen graag een voorstelling maken over verlangen. Dat is een gevoel wat niet uit te schakelen valt bij de mens en één van de grote drijfveren in het leven. Het lijkt zo’n vriendelijk woord, maar evengoed kan dat niet aflatend verlangen heel vervelend zijn en ongelooflijk vermoeiend. Ik wil de tekst laten spelen door iets dat groter en breder is dan alleen maar mezelf. Het verlangen moet overweldigend zijn. Daarom heb ik schilder en beeldend kunstenaar Michaël Borremans gevraagd een personage voor mij te creëren.”(*)

Corrie Van Binsbergen (°1957) is gitariste, componiste en artistiek & zakelijk leider van Stichting Brokken, waarmee ze grensoverschrijdende projecten initieert, zoals Corrie en de Grote Brokken, een samenwerkingsverband van kopstukken uit de Nederlandse pop en jazz en de serie ‘Schrijvers in Concert’, een verrassende combinatie van muziek en literatuur, met onder meer Remco Campert, Kees van Kooten, Toon Tellegen en Ramsey Nasr. Ook Van Binsbergen is na haar studie klassiek gitaar, die zij afsloot in 1984, al meer dan 25 jaar actief op een zeer breed terrein in de muziek en speelde op vele festivals in binnen- en buitenland. In 1999 ontving zij de prestigieuze VPRO/Boy Edgar prijs vanwege haar creativiteit, vakmanschap en veelzijdigheid. Zij ontving compositieopdrachten voor onder
meer het Holland Festival, NPS, ASKO Ensemble, Filmmuseum, Nederlands Blazers Ensemble, Radio Symfonie Orkest, Zappstrijkwartet, Loeki Stardust, Mondriaan Strijkkwartet, ASKO & Barbara Hannigan.

‘Over de bergen’ is een productie van Muziektheater Transparant in coproductie met Concertgebouw Brugge, LOD, Operadagen Rotterdam, Stichting Brokken en KVS/Théâtre National

Tijd en plaats van het gebeuren :

Muziektheater Transparant & Josse De Pauw : over de bergen
Donderdag 20 mei 2010 om 20.00 u
(Inleiding door Tom Eelen om 19.15 u )
Concertgebouw Brugge
‘t Zand 34
8000 Brugge

Meer info : www.concertgebouw.be, www.transparant.be en www.lod.be

Speellijst 2010
do 20 mei (20u00) concertgebouw Brugge – +32 70 22 33 02 (première)
za 5 juni (20u15) operadagen Rotterdam – +31 10 433 25 11
zo 6 juni (20u15) operadagen Rotterdam – +31 10 433 25 11
vr 24 sept (20u00) bourlaschouwburg Antwerpen – +32 3 224 88 44
wo 6 okt (20u30) théâtre national Brussel – +32 2 203 41 55
do 7 okt (20u30) théâtre national Brussel – +32 2 203 41 55
vr 8 okt (20u30) théâtre national Brussel – +32 2 203 41 55
za 9 okt (20u30) théâtre national Brussel – +32 2 203 41 55
di 12 okt (20u30) schouwburg Utrecht – +31 30 230 20 23
wo 13 okt (20u15) lucent danstheater Den Haag – + 31 70 88 00 333
do 14 okt (20u00) stadsschouwburg Amsterdam – +31 20 523 77 00
do 21 okt (20u00) cc Hasselt – +32 11 22 99 33
wo 27okt (20u15) schouwburg Kortrijk – +32 56 23 98 50

Extra :
(*) Bron : Interview met Josse De Pauw door Tom Eelen voor Muziektheater Transparant
Corrie Van Binsbergen : www.corrievanbinsbergen.com, www.myspace.com/corrievanbinsbergen

Bekijk ook al eens de trailer van de repetities in Brugge, zo kan je een kijkje nemen achter de schermen.

[youtube=http://www.youtube.com/watch?v=r3gWWXxW2qU&w=640&h=385]

Muziek als een samenspel van onafhankelijke stemmen

Hans Roels Polyfonie, of het samenspel van verschillende instrumentale of vocale lijnen is een muzikaal fenomeen dat vaagweg zijn intrede deed rond het jaar 1000. Voordien was het gangbaar om van muziek te spreken zodra men een enkele onbegeleide stem, melodie of simpelweg een opeenvolging van een paar noten had die door een genus (toongeslacht) bij elkaar hoorden.

Dat is natuurlijk allemaal gesneden koek voor wie enige notie van de muziekgeschiedenis heeft, maar het leuke aan meerstemmigheid was dat het mede verantwoordelijk was voor het ontstaan van het beroep componist. En daar zijn we dankbaar voor: er was immers iemand nodig die de verantwoordelijkheid op zich nam om controle uit te oefenen over het gedrag van die stemmen.

De ontwikkeling die polyfonie in de eeuwen daarop zou kennen, is op zijn minst indrukwekkend te noemen: van het primitieve parallelwerk in de Ars Antiqua en Ars Nova over Bachcontrapunt, canon, fuga, ricercar tot en met erwtensoep genre Wagner, Strauss, Mahler en Reger. Er werd gradueel informatie toegevoegd, strukturen werden complexer en dichter en functionaliteit waziger.

In de twintigste eeuw krijgen we de mikropolyfonie van Iannis Xenakis en György Ligeti : een hermetisch dicht netwerk van tientallen stemmen waarin door middel van kleine interne mutaties een proces tot stand komt, en waarvan het eindresultaat eerder als een muzikaal Gestalt wordt waargenomen dan als een geheel van afzonderlijke stemmen.

Er is dus veel materiaal om inspiratie uit te putten. Dit en nog veel meer wordt onder de loep genomen op deze Mei-editie, en Logos doet daarvoor een beroep op een oud-medewerker van Stichting Logos die indertijd zeer verfijnde, genuanceerde en gedetailleerde muziek componeerde voor de automaten, nl. Hans Roels (foto). Een van zijn bijdragen is een kollektieve jamsessie met Schotse volksmelodieëen, naar het koncept van John Cage’s Scottish Circus.

Hans studeerde piano bij Claude Coppens aan het Conservatorium van Gent. Na zijn pianostudies volgde hij compositielessen bij Jan Rispens en dr. Godfried-Willem Raes. Sinds hij in 1996 zijn studies beëindigde kreeg hij verschillende opdrachten van onder andere Champ d’Action, Stichting Logos, muziekteater Walpurgis, Spectra Ensemble en November Music. Zijn stukken werden vooral in België maar ook in Nederland, Duitsland, Spanje en Denemarken gespeeld.

Na in 1999-2000 de voortgezette opleiding kompositie bij dr. Godfried-Willem Raes te hebben gevolgd, ging hij aan de slag bij Logos als concertprogrammator en artistiek leider van de receptieve werking. In 2008 verliet hij zijn opdracht om zich toe leggen op het afwerken van een doktoraat in de kunsten aan de Associatie Universiteit Gent. Hans omschrijft zijn muziek als een soort ‘onstabiel grensgebied’ tussen muziek en geluid, orde en chaos. Voortdurend lijkt het of zijn muziek uit elkaar gaat vallen. Typische kenmerken zijn: het regelmatig gebruik van glissandi, het gelijktijdig vertragen en versnellen van tempi, geluidssterktes die voortdurend in beweging zijn, een voortdurend heen en weer balanceren tussen meerstemmigheid en (versierde) eenstemmigheid (heterofonie).

Door deze technieken vloeien allerlei klassieke tegenstellingen (bijvoorbeeld tussen verschillende toonhoogtes, tussen melodie en harmonie) in elkaar over. Enkele grote namen uit de hedendaagse muziek weerklinken hierin door, zoals Luigi Nono, Giacinto Scelsi, György Ligeti, Salvatore Sciarrino, Alvin Lucier en John Cage.

Ook de overige vaste medewerkers en performers zullen hun bijdrage leveren aan dit concert, en dat zijn nog steeds Dominica Eyckmans, Barbara Buchowiec, Marian De Schryver, Moniek Darge, Yvan Vander Sanden, Sebastian Bradt, Xavier Verhelst, Zam Ébale en Kristof Lauwers. Artistieke leiding is in handen van Godfried-Willem Raes.

Tijd en plaats van het gebeuren :

<M&M> – ‘Hyperpolyphony’
Donderdag 20 mei 2010 om 20.00 u

Logos Tetraëder
Bomastraat 26-28
9000 Gent

Meer info : www.logosfoundation.org

Extra :
Hans Roels : www.hansroels.be

Robert Schumann vs Vic Nees in de Sint-Romboutskathedraal Mechelen

Vic Nees De beste koorcomponist van Vlaanderen is een Mechelaar! De koormuziek van Vic Nees verovert gestaag de wereld – onlangs werd hij voor de eerste maal in New York uitgevoerd – en het Vlaams Radio Koor is zo ongeveer zijn huisensemble en dus dé perfecte ambassadeur voor zijn muziek. Het prachtige decor van het hoogkoor van de Sint-Romboutskathedraal in Mechelen is een extraatje dat je er gratis bij krijgt.

Reeds vanaf zijn eerste composities zet Vic Nees (1936) zich af tegen de Vlaamse romantische traditie en sluit hij aan bij de Duitse koorbeweging, die vooral belangstelling heeft voor de literair-religieuze tekst en de kerkmuziek in het algemeen. We zien duidelijke overeenkomsten met de stijl van Hugo Distler en Paul Hindemith. Nauw verwant met de esthetica van deze koorbeweging is ook het teruggrijpen naar de authenticiteit van de renaissance en de vroegbarok. Ook Nees liet zich inspireren door de muziek uit deze periodes, met Schütz als grote voorbeeld. Het is vooral de vocale polyfonie die Vic Nees zal toepassen in zijn composities.

Vic Nees componeert vooral opdrachtwerken, dikwijls het verplichte werk voor een wedstrijd. De keuze van de tekst en de tekstplaatsing is voor hem van heel groot belang. Hij maakt vooral gebruik van de Nederlanse taal, omdat hij zich, zoals hij het zelf zegt, verantwoordelijk voelt voor zijn eigen cultuur. Wat de inhoud van de tekstenbetreft is er een geleidelijke evolutie merkbaar. In zijn vroege werken benadrukt hij vooral het abstract-theologische, met speciale aandacht voor de psalmen. Tussen 1967 en 1972 bevatten zijn teksten vooral een maatschappelijk geëngageerde boodschap. Vanaf 1972 stapt hij af van deze geëngageerde teksten en legt terug de nadruk op religieuze composities.
Naast geestelijke teksten maakt hij heel veel gebruik van wereldlijke teksten, zoals in zijn talloze bewerkingen van volksliederen, waarvan hij naast afzonderlijke composities verschillende bundels samenstelde.
Poëzie vinden we ook terug in het werk ‘Stella Maris‘. Het werd een heel bijzonder werk voor vrouwenstemmen, bariton solo en accordeon, op teksten uit de liturgie verweven met Franstalige gedichten van de Antwerpse dichter Max Elskamp.

Vic Nees hecht veel belang aan de tekstverstaanbaarheid. De tekst bepaalt het tempo, de melodie, het ritme en de harmonie (die bij Nees eerder tonaal is). De melodieën bij Nees vertonen soms een prachtige lyriek, maar ze staan altijd zo dicht bij de tekst dat ze in de vertolking geen enkele bijkomende versiering verdragen. Dit leidt soms tot spreekkoren en gereciteerde passages. Omgekeerd moet de muziek de tekst ook verklaren door middel van tekstschildering. Nees maakt gebruik van verschillende technieken om de uitdrukking van de inhoud te vergroten, zoals repetitieve elementen, clusters en complexe ritmes.
Op het einde van de jaren ’60 experimenteert Nees voor het eerst met de avant-gardistische koortechnieken. Componisten als Penderecki en Cerha gebruikten de stem reeds op een onconventionele manier: de zangers moesten lachen, fluiten, zingen met gesloten mond en fragmenten voordragen in “sprechgesang”. Nees bleef deze technieken echter met mate gebruiken ten voordele van de verstaanbaarheid van de tekst.

Programma :

  • Vic Nees, Concerto per la beata virgine & Stella Maris
  • Robert Schumann, Vier doppelchorige Gesänge opus 141
  • Robert Schumann, Sechs Lieder für Männerchor opus 33

Tijd en plaats van het gebeuren :

Vlaams Radio Koor : Vic Nees, Robert Schumann
Donderdag 20 mei 2010 om 201.15 u
( Gratis inleiding door Kamiel Cooremans – Dekenij – 19.15-19.50u )
Sint-Romboutskathedraal Mechelen

Meer info : www.festivalmechelen.be en www.vlaamsradiokoor.be

Extra :
Vic Nees op www.matrix-new-music.be en www.muziekcentrum.be

Elders op Oorgetuige :
Gents Madrigaalkoor creëert Requiem van Vic Nees, 5/03/2009